Olga - Morgen dans ik weer - Femke van Wiggen
Anorexia en drank, de ondergang van een legendarische ballerina
Anorexia en drank hebben het leven bepaald van de op jonge leeftijd overleden legendarische ballerina Olga de Haas. Haar zorgeloze uitstraling was schijn, zo blijkt uit het boek Olga – Morgen dans ik weer, van Femke van Wiggen over de ballerina die tussen 1964 en 1970 alle grote rollen in het klassieke ballet heeft gedanst.
De aantrekkelijke Olga de Haas is goed van de tongriem gesneden en de roem die haar op zeer jonge leeftijd bij het Nationale Ballet ten deel valt, lijkt haar niet te veranderen. Maar buiten het balletpodium gaat haar lichaam kapot als gevolg van anorexia en grote hoeveelheden drank. Ze slaagt er niet in ‘het geluk te vinden’, relaties lopen stuk, omdat de mannen in haar leven ‘vergeefs proberen tot haar door te dringen’. Door extreem te vermageren, probeert de perfectionistische Olga te voldoen aan alle eisen die de keiharde balletwereld aan haar stelt. Een enkeling vertrouwt ze toe dat een arts heeft gezegd: ‘Als jij zo doorgaat, word je niet ouder dan vijfendertig.’
In het voorjaar van 1975 treedt Het Nationale Ballet op in Brazilië en Canada. Olga mag dan al een paar jaar niet meer mee op tournee, omdat ‘de leiding niet op haar kan rekenen’. De Australische choreograaf Barry Moreland woont in datzelfde jaar in ons land repetities bij van dansers van Het Nationale Ballet en hij kiest Olga voor de belangrijkste rol in het ballet Antieke Dansen. Rudi van Dantzig, de toenmalige leider van het Nationale Ballet, zwijgt over de problemen waar Olga mee worstelt. Haar optreden in Antieke Dansen is bepaald geen succes en de recensenten hebben het over ‘Olga’s falen, haar tijd is voorbij’. Het Nationale Ballet blijft buiten schot.
In 1976 wordt een levercirrose vastgesteld en daarna brengt Olga veel tijd door in het Wilhelmina Gasthuis in Amsterdam. Twee jaar later, op 10 juli wordt ze weer het ziekenhuis binnengebracht, haar lichaam is uitgeput, ze is versuft. Een kleine twee maanden later overlijdt Olga in de armen van haar moeder. Het bewogen leven van de legendarische prima ballerina, dé ster van het Nationale Ballet, duurde slechts drieëndertig jaar.
Tegenwoordig begeleiden de opleidingen hun dansers beter dan rond 1970, maar eetstoornissen en drank- en drugsgebruik komen er nog altijd voor. Hopelijk kan dit boek werken als een belangrijke waarschuwing.
Femke van Wiggen (1978) studeerde als jong meisje twee jaar aan de Nationale Balletacademie in Amsterdam. Op haar dertiende ging ze naar het vwo en na een studie Franse taal- en letterkunde was Van Wiggen werkzaam als eindredacteur bij AT5 en als verslaggever voor dagblad De Pers. In 2009 schreef ze mee aan Storm in de media, een boek over de toekomst van de Nederlandse journalistiek. Momenteel werkt ze als redacteur bij Opzij.
Olga - Morgen dans ik weer (287 blz.) is verschenen bij uitgeverij De Geus.
Waardering:
Boekbespreking door Margriet Kleijn
email mijGepubliceerd: 2-04-2016